Medical KM Website
KM รพ.ศิริราช
KM สงขลา
 


CoP : "แผลกดทับ"
งานการพยาบาลผู้ป่วยศัลยศาสตร์

   ความเป็นมา
   โครงการ ‘การจัดการความรู้เพื่อแก้ปัญหาเรื่องแผลกดทับ
หลักการและเหตุผล
แผลกดทับเป็นภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญและเป็นปัญหาที่พบบ่อยในผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ผลกระทบจากการเกิดแผลกดทับทำให้ผู้ป่วยต้องทุกข์ทรมาน เสียค่าใช้จ่ายเพิ่มมากขึ้น ระยะเวลาในการนอนโรงพยาบาลนานขึ้น จากการทบทวนอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับในภาพรวมของงานการพยาบาลผู้ป่วยศัลยศาสตร์ในปี 2549 ตั้งแต่เดือนมิถุนายน – ธันวาคม 2549 ที่ผ่านมา พบมีอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับจำนวน 123 แผลคิดเป็นอัตราการเกิด 1.6 ต่อ 1000 วันนอน เป็นแผลกดทับระดับ 1 จำนวน 46 แผล คิดเป็นอัตราการเกิด 0.6 ต่อ 1000 วันนอน และแผลกดทับระดับ 2 จำนวน 77 แผล คิดเป็นอัตราการเกิด 1.0 ต่อ 1000 วันนอน สำหรับในปี พ.ศ 2550 ตั้งแต่เดือนมกราคม-เมษายน 2550 พบมีอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับจำนวน 39 แผล คิดเป็นอัตราการเกิด 1.42 ต่อ 1000 วันนอนเป็นแผลกดทับระดับ 1 จำนวน 6 แผลคิดเป็นอัตราการเกิด 0.22 ต่อ 1000 วันนอน และแผลกดทับระดับ 2 จำนวน 33 แผล คิดเป็นอัตราการเกิด 1.2 ต่อ 1000 วันนอน
คณะกรรมการประกันคุณภาพทางการพยาบาลของงานการพยาบาลผู้ป่วยศัลยศาสตร์และพยาบาลผู้ปฏิบัติการในโครงการ ได้ตระหนักถึงปัญหาที่เกิดขึ้น ถึงแม้ว่าโครงการ “จัดการความรู้เพื่อแก้ปัญหาเรื่องแผลกดทับ Phase 1” ได้ดำเนินการมาอย่างต่อเนื่องและส่งผลให้การเกิดแผลกดทับลดลงได้ในระดับหนึ่งแล้วนั้น คณะกรรมการฯ ได้วิเคราะห์และมองเห็นโอกาสพัฒนาในการเพิ่มประสิทธิผลของการลดและป้องกันการเกิดแผลกดทับ โดยเน้นให้ผู้ปฏิบัติมีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้ความรู้ที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติงาน(Tacit Knowledge) และสร้างช่องทางเชื่อมต่อความรู้เชิงประจักษ์(Evidence Based Practice) มุ่งสู่การปฏิบัติที่ดีเลิศ(Best Practice) เพื่อพัฒนาองค์ความรู้ในวิชาชีพอย่างไม่สิ้นสุดต่อไป จึงได้จัดทำโครงการ “การจัดการความรู้เพื่อแก้ปัญหาเรื่องแผลกดทับ Phase 2” โดยให้พยาบาลวิชาชีพซึ่งเป็นตัวแทนจากแต่ละหอผู้ป่วยเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ประสบการณ์การจัดการความรู้เรื่องแผลกดทับในหอผู้ป่วย โดยยึด “Community of Practice” เป็นเครื่องมือในการดำเนินการ
1 เพื่อลดและป้องกันอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับในภาพรวม ในงานการพยาบาลผู้ป่วยศัลยศาสตร์
2 เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการกับอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับ
ตัวชี้วัด
1 จำนวนการตรวจพบรายงานอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับระดับ 1 มากขึ้น
2 จำนวนการเกิดอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับ(ระดับ2, 3, 4)ในภาพรวมของงานการพยาบาลผู้ป่วยศัลยศาสตร์ลดลง
3 จำนวนนวัตกรรมใหม่ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการกับอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับ
วิธีการดำเนินโครงการ
1 ดำเนินโครงการต่อเนื่องโดยตัวแทนพยาบาลผู้ปฎิบัติจากทุกหอผู้ป่วยในงานการพยาบาลศัลยศาสตร์ที่เข้าร่วมโครงการจัดการความรู้และพัฒนาแนวปฏิบัติทางคลินิกในการป้องกันการเกิดแผลกดทับในผู้ป่วยศัลยศาสตร์และสนใจเข้าร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในโครงการการจัดการความรู้เพื่อแก้ปัญหาเรื่องแผลกดทับต่อเนื่อง ทั้งนี้โดยหัวหน้าหอเป็นผู้พิจารณา ความเหมาะสมในด้านความสนใจ และศักยภาพการเป็นผู้นำทางคลินิกในแต่ละหอผู้ป่วย
2 เข้าร่วมกลุ่มประชุมเดือนละครั้งทุกวันพุธสัปดาห์ที่ 2 โดยให้ทำความเข้าใจ วัตถุประสงค์และการดำเนินการของโครงการ นำอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับ( pressure sore) เข้ามาพิจารณาร่วมกันเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้
3 ใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกในการป้องกันการเกิดแผลกดทับในผู้ป่วยศัลยศาสตร์ และ การจัดการความรู้ ในรูปแบบ CoP เป็นกรอบในการดำเนินการ
ประโยชน์ที่จะได้รับ
1. เป็นช่องทางและโอกาสให้ผู้ปฏิบัติงานได้แสดงศักยภาพความสามารถโดย การแลกเปลี่ยน เรียนรู้ประสบการณ์การทำงาน
2. เกิดวัฒนธรรมองค์กรเรียนรู้(Learning organization) นำไปสู่ การปฏิบัติที่เป็นเลิศ (Best Practice)
3. สามารถแก้ปัญหาการแผลกดทับในเชิงระบบได้
4. เป็นตัวอย่างของการใช้ KM ในการแก้ปัญหาโดยอาศัยความรู้ที่เกิดขึ้นในผู้ปฏิบัติงาน (Tacit Knowledge) ที่ขยายผลให้หน่วยงานอื่น ๆ ได้เรียนรู้และพัฒนาต่อไป

 

 

ฝ่ายการพยาบาล โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่
๑๑๐ ถนนอินทวโรรส ต.ศรีภูมิ จ.เชียงใหม่ ๕๐๒๐๐
  Contact us : sphumwat@med.cmu.ac.th